• O alcalde non convocou ningún pleno ordinario dende novembro. 
  • As funcións da oposición e o funcionento democrático están totalmente secuestradas polo goberno local.
  • David Castro segue bloqueándolle o acceso á información á oposición.
  • Acudimos á Valedora do Pobo, e non desbotamos outras medidas legais.

   Dende Somos Ribadumia asistimos con moito asombro pero sobre todo con moita preocupación ao soterramento do funcionamento democrático no noso concello. Tal como explica o noso voceiro “os concellos, e o noso non é menos, teñen establecidos uns funcionamento democráticos a través dos cales a cidadanía representada polos partidos participa na toma de decisións e xestión do Concello. Eses funcionamentos están regulados por lei, e ningún alcalde, por moita maioría que teña, pode saltarse a lei”.

   O órgano de decisión democrática que representa a todo o concello é o Pleno municipal. Dito Pleno tal como marca a lexislación vixente debe ser convocado ordinariamente e celebrarse como mínimo cada dous meses. En Ribadumia, por acordo plenario, as sesións deben ter lugar o primeiro xoves dos meses impares. Poren, o pleno de Ribadumia leva sen convocarse de xeito ordinario dende novembro do pasado ano, tres plenos que tiñan que terse celebrado e que non facelo supón “unha ilegalidade fragrante na que o noso alcalde actúa de xeito reincidente e sen escusa, pois non esquezamos que a potestade de convocar os Plenos ordinarios é exclusiva do alcalde”.

   Dende Somos Ribadumia fomos moi transixentes ata o de agora, pero máis aló do obrigado cumprimento da lei, un concello non pode estar tanto tempo sen realizar plenos municipais nin convocar aos órganos democráticos establecidos, como a Xunta de Portavoces. Hai que sinalar que máis aló dun pleno en decembro para axustar os desbaraxustes do goberno a través dunha modificación de créditos, e outro para o sorteo das mesas electorais en marzo, tampouco houbo plenos extraordinarios que permitiran aliviar en parte a paralización municipal.
Porque tal como explica Oubiña “David Castro está actuando dun xeito ditatorial, como se fora o amo é señor de Ribadumia, pero ademais no medio disto deixa o Concello completamente paralizado, sen orzamentos, sen aprobarse as liñas de axuda a entidades culturais, sociais e deportivas, sen aprobarse investimentos e obras, e unha serie de cuestións que deben someterse á consideración das forzas políticas representadaa e por extensión do pobo ribadumiense”. 

 Pola nosa banda, esta mañá presentamos un escrito no concello pedindo que se recupere o correcto funcionamento democrático. Porén “como no noso escrito non expoñelos nada que o alcalde non coñeza, e sabemos que os plenos non se convocan por puro interese do David Castro, remitimos tamén unha queixa á Valedora di Pobo, e se á situación non se rectifica daremos os pasos necesarios noutros ámbitos, pois o noso alcalde nom pode estar por enriba da lei”.

  Opacidade municipal.
Ademais desta inadmisible situación de parálise municipal, o goberno de David Castro segue encirrado en bloquear o acceso á información municipal ás forzas da oposición. Esta situación foi posta en coñecemento da Valedora do Pobo en marzo, tal como se explicou no seu momento. Este mes pasado vímonos na obriga de enviar outra reclamación, pois o goberno segue sen respostar a ningunha das solicitudes de información variada que levamos feito dende Somos Ribadumia. Neste caso “O señor alcalde négase á aportarnos información relativa á problemática creada pola súa penosa xestión do procedemento administrativo das multas de aparcadoiro,  que tivo como resultado que a varias persoas lle chegaran acumuladas ata sete multas xuntas”. Ambas reclamacións foron admitidas a trámite, e aínda que o Covid-19 ralentizou os procesos administrativos, en pouco tempo recibiremos as resolucións que non nos cabe dubida obrigarán ao goberno de David Castro a rectificar e entregar aquelo que tanto interese ten en ocultarlle a cidadanía de Ribadumia.

• Dende o inicio do estado de alarma o goberno non tomou ningunha medida de goberno que servira de alivio nin ás pequenas empresas nin á veciñanza.

• Estamos preocupados polas crianzas; non están recibindo educación formal dun de xeito igualitario como en moitos concellos, e as limitacións impostas polo goberno central poden crear un grave problema de conciliación familiar no verán.

• Pedimos que os fondos da festa do tinto e doutros eventos que non se van poder levar a cabo se dediquen á reactivación da economía local.

   Dende Somos Ribadumia levamos pedindo dende o inicio do estado de alarma medidas de apoio ao comercio, a pequena empresa, os autónomos e á nosa veciñanza, sen que o goberno local atendera as nosas peticións, nin tomara a iniciativa nestes aspectos.

  Porén, agora mesmo, dende Somos Ribadumia entendemos que hai cuestións que deben tomarse en conta sen máis dilación, e prever e anunciar medidas para o curto e o medio prazo, pois inda que o fin do confinamento xa se estea albiscando no horizonte, iso non vai ser o final da crise.

  Por unha banda, un problema inmediato é a situación escolar dos nenos no noso concello. Temos constancia das problemáticas xurdidas para poder articular fórmulas de ensino  a distancia, debido as desigualdades que existen en canto as ferramentas tecnolóxicas, pois non todos os nenos e nenas teñen acceso a un ordenador ou a unha rede de internet. A incapacidade do goberno local neste aspecto para actuar con rapidez e xestionar co colexio unha solución neste mes e medio que levamos de confinamento resúltanos cando menos sorprendente.

 Por outro lado na próximas semanas previsiblemente teremos unha volta a normalidade paulatina, e debemos contar que as actividades que congreguen un determinado número de persoas vaian estar limitadas durante uns meses. Unha consecuencia directa pode ser a imposibilidade de realizar determinadas actividades, como festas ou xuntanzas ou eventos deportivos, pero máis aló diso, o noso Concello pode verse na  situación de non poder realizar  campus e escolas de verán, ou de limitarse o número de nenos que poidan participar, unha situación que, se hai un retorno á normalidade laboral dos adultos, pode provocar un problema grave de conciliación familiar. O goberno local debe prever todos os posibles escenarios con tempo para articular as solucións que sexan posibles, sen embargo a día de hoxe non fixo anuncio de ningún tipo, nin comunicou ningún plan de continxencia.

   Onte presentamos un escrito no concello onde solicitabamos entre outras cousas que se tomen medidas inmediatas para atender á situación dos máis cativos, tentar salvar cando menos o que queda de curso escolar aportando os recursos necesarios para que os nenos e nenas poidan recibir un mínimo de educación á distancia, e elaborar un plan de continxencia que poida dar solución aos máis de 300 nenos que cada ano participan nos campus e escolas de verán no noso concello, en función das circunstancias que se dean.

Medidas de recuperación económica usando os fondos da festa do tinto e outros eventos.

A medio prazo, o goberno debe ter en conta os problemas do comercio e a hostalaría local para recuperarse deste golpe. Neste aspecto, unha das inxeccións económicas de máis importancia tanto para o comercio, como máis especialmente para a hostalería, e tamén para os pequenos produtores, é a festa do viño tinto do Salnés que se celebra cada ano a principios de xuño. A súa suspensión, necesaria na situación actual, supón un importante golpe económico para moitos negocios do noso concello, que se suma a situación de peche continuado e que dende Somos Ribadumia non podemos obviar. E a festa do Tinto non vai ser o único evento. O venres anunciábase tamén a suspensión da festa da Diversidade, e é máis que probable que outros eventos deportivos e culturais sigan o mesmo camiño. Este reducción na axenda de eventos  ten como contrapartida que o concello vai dispoñer de maiores  posibilidades económicas.

  No escrito presentado o venres damos conta desa situación e volvemos pedir medidas concretas de reforzo das políticas sociais, de creación de emprego e de apoio as pequenas empresas e autónomos, ao comercio e a hostalería. Unha serie de medidas que van dende a exención de impostos aos negocios e empresas do concello, e rebaixas para a veciñanza ata plans de mantemento do emprego para as pequenas empresas. Cabe recordar que os mecanismos políticos e administrativos xa existen, e mesmo algunhas partidas económicas, polo que a  aplicación é moi sinxela, solo é necesaria a vontade de actuación que de momento o goberno local non demostrou.

Mirar cara ao fúturo.

 Como o orzamento deste 2020 está aínda sen aprobar, aproveitamos a ocasión para mirar cara ao futuro e propoñer partidas económicas para levar a cabo un plan de  eliminación da fenda dixital para  as crianzas e os colectivos máis desfavorecidos, así como outras destinadas a prever orzamentariamente un plan de continxencia para emerxencias como está no futuro, garantindo así dispor de fondos de xeito automático se esta situación ou outra similar volve repetirse.

• O goberno local solo acometeu unha única desinfección de espazos públicos e contedores de lixo ao principio do estado de alarma.
• A autorización para que as crianzas poidan saír vai repercutir nun aumento do tránsito e uso dos espazos públicos, polo que se deben dispor medidas preventivas.

 A autorización do estado de saír aos máis cativos da casa a pasear unha hora ao día, vai ter consecuencias directas no confinamento no que levamos xa máis de corenta días. A primeira é o aumento do tránsito  de persoas nos espazos públicos. Está autorización vai ter previsiblemente máis repercusión nas zonas urbanas, onde nenos e adultos conviven  en pisos sen espazos privados exteriores.

O goberno de David Castro, dende o inicio do estado de alarma, á diferencia de moitos concellos, non considerou necesario desinfectar de xeito periódico os espazos públicos, e en verbas de Enrique Oubiña “non imos valorar de momento as medidas tomadas polo goberno local, anque é evidente que desinfectar unha única vez espazos exteriores non ten validez máis aló das primeiras horas”.

   A nova situación, coa autorización de saída das crianzas, que previsiblemente nas próximas semanas irá acompañada doutras medidas de retorno paulatino á normalidade, dende o noso punto de vista ten que ir acompañada de medidas extraordinarias de prevención, neste caso de desinfección continuada dos espazos públicos.

  Por ese motivo está mañá presentamos un escrito no concello solicitando que se proceda á desinfección de xeito periódico dos espazos públicos do concello, das zonas de paso, parques, accesos a edificios públicos e negocios abertos,  beirarrúas nos núcleos urbanos, para axudar a manter a raia o número de contaxios, a batalla principal nesta guerra contra o coronavirus.

•  O manifesto que se publicou por primeira vez o 1 de abril pasou, en pouco máis de 15 días, de reunir a 20 organizacións a máis de 150.

O pasado domingo 19 de abril publicouse por terceira vez o manifesto “Para gañar ao COVID-19 necesitamos UNIDADE e SOLIDARIEDADE” asinado xa por 130 personalidades, 150 organizacións e máis de 10.000 persoas.

Entre os asinantes atópase o director de cinema Pedro Almodóvar, que asina xunto a outros directores como Rodrigo Sorogoyen, que cultivou 7 Goyas con ‘O Reino’ na edición dos Goya do ano pasado. Xunto ás personalidades que xa asinaran nas outras dúas edicións do manifesto – como Antonio Resines, José Sancristán, Julieta Serrano, Elvira Lindo, Javier Mariscal, Lucía Etxebarría, ou Juan Diego Botto – aparecen outras como o escritor Javier Cercas, o poeta Benjamín Prado, Fermín Cabal, o novo presidente da SGAE, ou as actrices Vicky Pena e Natalia Roig.

Ademais, a científicos destacados como Rafael Matesanz e Juan José Badiola, únese a firma de profesionais como José María Martell, director do Instituto de Ciencias Matenáticas, José Antonio Caballero, científico do Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial ( INTA) ou Román Reyes, presidente do Euro- Mediterranean University Institute ( EMUI).

Pero a novidade principal desta terceira publicación do manifesto é a adhesión de máis de 150 organizacións que apoian o texto. Somos Ribadumia asinamos o manifesto xunto a organizacións como a Unión Democrática de Pensionistas ( UDP), o Consello Xeral do Traballo Social ( CGTS), Mujeres Xuristas Themis, a Federación Estatal de Lesbianas, Gais, Trans e Bisexuais ( FELGTB), a Confederación de Consumidores e Usuarios ( CECU), a Rede de Medios Comunitarios ( ReMC), Nova Canarias ou Nagusiak en Euskadi.

Entre os asinantes hai decenas de organizacións feministas, como o Forum Feminista de Madrid ou WILPF España (Liga Internacional de Mulleres pola Paz e a Liberdade), de organizacións da España Baleirada como as Escolas Campesiñas de Segovia, cristiás, como o Movemento Rural Cristián, de mozos como Saó ou as JOC, ademais de gran cantidade de medios, xornais dixitais e radios comunitarias. Tamén asinaron organizacións empresariais, como a Confederación Intersectorial da Pequena e Mediana Empresa de Cataluña ( COPYME – Cataluña), ou a Asociación Nacional de Empresarios do Transporte ( ANET-España), e plataformas de traballadores cun papel crucial nesta crise como a de Auxiliares de Axuda a Domicilio de Asturias ou a de Técnicos Sanitarios C1, que se unen á Asociación en Defensa da Sanidade Pública de Madrid.

Nesta edición do manifesto, ademais de representantes políticos como Joan Baldoví de Compromís e Román Rodríguez de Nova Canarias, incorporáronse outros como Joaquín Egea, senador de Teruel Existe, ou Jorge Marqueta, do Consello Nazional da Chunta Aragonesista.

A manifesto chama á unidade coas medidas de emerxencia tomadas polo Goberno, á unidade entre os diferentes sectores do país, especialmente os que están en primeira liña, e á unidade entre as diferentes nacionalidades e rexións, reclamando solidariedade dunhas con outras, especialmente coas que máis sofren a pandemia. Segundo os asinantes “crear división con intereses partidistas, xerar bulos e difamacións, mina a unidade e a moral, debilítanos e rebaixa as defensas que necesita a nosa sociedade contra o virus”.

Por outra banda, o texto reclama saír desta crise máis fortes e con mellores servizos públicos, especialmente a Sanidade, que demostraron ser a base das condicións de vida da maioría. Unha saída da crise que debe pasar pola redistribución da riqueza, e que esta crise non a paguen quen pagou a anterior. O manifesto esixe un proceso de industrialización, ecolóxico e que potencie o medio rural, ante a falta de capacidade de produción propia para atender as necesidades sanitarias da crise.

As persoas ou organizacións que o desexen, poden sumarse a este manifesto no seguinte enlace:

https://www.unidadysolidaridad.es