Category: Sen clasificar

Queixas polo mal estado do pavillón de deportes de Ribadumia.

  • Problemas polo mal mantemento, a falta de renovación das canchas e pola condensación nos días de choiva.
  • Os usuarios levan meses queixándose, e as queixas xa chegaron tamén as rrss.

  O mal estado das instalacións municipais, do que levamos falando toda a lexislatura, sigue sumando queixas e malestar entre a veciñanza.

   Esta semana poñíase en contacto con nós un grupo de usuarios habituais do pavillón de Ribadumia, cansos de que o goberno local os ignore, porque a situación da cancha fai case imposible poder xogar un partido.

 Ao desgaste polo uso e o mal mantemento hai que sumar os diversos problemas de condensación e goteiras que encharcan o pavimento nos días de choiva e que o converten nunha perigosa pista de patinaxe.

Isto, tal como explica Oubiña, “ comprobámolo moi ben fai dúas semanas durante a celebración do AF7 Indoor , onde  chegou un momento en que os nenos  case non podían nin correr do resbaladiza que estaba a pista de xogo”. Polo que ao perigo para os deportistas, hai que sumar a pésima imaxe pública que se leva quen nos visita para este tipo de eventos.

 Os problemas dese pavillón non son novos. Xa na lexislatura anterior, con Oubiña de tenente de alcalde, se habían feito actuacións de mellora que solucionaron a maior parte dos problemas. Pero o paso do tempo, e non seguir con estas actuacións ata completar a solución dos problemas, acabaron por levar o estado do pavillón ao punto  moito peor que o de partida, de tal xeito que os días de choiva os habituais desa instalación están optando por non facer uso del.“David Castro debe estar agardando a que alguén rompa unha perna para actuar, ou igual a que a veciñanza lle colgue unha pancarta como pasou co punto limpo, pero é que a veciñanza non paga os seus impostos para que as instalacións estean abandonadas ou supoñan un perigo, nin o goberno local pode funcionar a golpe de pancarta”.

  Os usuarios levan meses queixándose, no concello e tamén nas redes sociais, sen que ninguén se digne nin a resolver o problema nin a dar explicacións. Así que á desidia no mantemento das instalacións hai que sumar a falta de respecto pola veciñanza.

   Pedimos a David Castro que de xeito inmediato xestione a reparación das deficiencias e actúe sobre o mantemento desa instalación municipal, así como do resto de edificios públicos, que están nun estado de abandono preocupante.

David Castro obrigado a asumir a xestión da gardaría municipal.

  • A concesión estaba vencida dende 2019.
  • En tres anos David Castro foi incapaz de xestionar, nin a inclusión na rede Galiña Azul da Xunta, nin un novo concurso nin a remunicipalización, e a empresa adxudicataria acabou por marchar.
  • O concello tivo que facerse cargo da gardería municipal pola forza e en precario, sen persoal e sen dotar recursos no orzamento. E ocultándollo ás nais e país ata o último día.
  • Outra vez máis, a desidia marca a xestión municipal.

  “Estabamos agardando a ver se David Castro de maneira voluntaria explicaba no último pleno os cambios na xestión da gardería municipal acontecidos nas últimas semanas.  Pero queda claro unha vez máis que a única maneira de que David Castro explique algo é que o forcemos dende a oposición”.

  A gardería municipal pasou a ser xestionada de xeito directo polo Concello o 1 de maio. E non foi por vontade de David Castro, senón por mor da súa desidia. A concesión da gardería, que levaba vixente dende o ano 2013, venceu todos os prazos e prorrogas no ano 2019. En todo este tempo a empresa que tivera esa concesión, por vontade propia seguiu realizando a mesma labor, pero en precario e sen seguridade xurídica, agardando con moita paciencia que David Castro solventara a cuestión, ben cun novo concurso, ben remunicipalizando o servizo, ou coa opción para nós ideal, que sería que asumira a Xunta a súa xestión. A solución, a que fora, nunca chegou, e a concesionaria, cansa das escusas do goberno local, logo de tres anos optou por renunciar a seguir na situación na que estaba.

  Non se pode decir que o goberno vivira no descoñecemento, nin da situación da gardería nin das intencións da adxudicataria, coa que se reuniu en varias ocasións, e que comunicou a súa renuncia con tempo suficiente e por rexistro municipal, como corresponde. “O que pasou foi que David Castro é un incompetente. Moito reunirse con altos cargos en bodegas privadas para falar do seu futuro político, pero despois de lograr beneficios  para Ribadumia, nada de nada. Foi incapaz de lograr que a Xunta asumira a gardería e a pasara á rede autonómica da Galiña Azul, unha solución coa que concordabamos todas as forzas políticas locais. Non quixo asumir como lle propuxemos dende Somos Ribadumia a xestión municipal, absorbendo de partida a todo o persoal, incluída a dirección que nese momento tiña a gardería, evitando así cambios drásticos e faltas temporais de persoal cualificado,  dándolle continuidade a un equipo que tiña unha gran valoración entre as nais e país, e que ademais  cónstanos que realizaban unha gran labor, na atención ás crianzas, pero tamén na  xestión da gardería, que non é algo menor. Non quixo tampouco realizar un concurso público e adxudicar novamente a xestión da gardería. Non quixo facer nada, deixou a gardaría abandonada pensando que a empresa adxudicataria non se movería de onde estaba, e claro, ao final pasou o que tiña que pasar”.

  A David Castro non lle quedou máis remedio que asumir a xestión da gardaría pola forza. E faino sen ter previsión nin económica nin de ningún tipo, e sen persoal cualificado para poder realizar a xestión como corresponde.

 É moi lamentable, e outro exemplo claro da maneira neglixente de gobernar que ten David  Castro, que sabendo como sabía que a empresa adxudicataria ía deixar a gardaría en maio, non incluíra nos orzamentos as partidas económicas necesarias para facer fronte a remunicipalización forzosa da gardaría, pois agora os gastos e ingresos, incluídos os de persoal,  deberán figurar nas contas municipais. Tampouco vimos que o goberno abrira un proceso de  selección de persoal cualificado, necesario para dirixir unha entidade destas características que non se pode por na man de calquera auxiliar administrativo sen experiencia. Porén, David Castro unha vez máis opta pola improvisación e sobrecarga ao persoal municipal coa xestión administrativa da gardería.

  Nós defendemos que os servizos públicos se xestionen directamente. Pero as cousas hai que facelas ben e con previsión e transparencia, como se fixo no mandato anterior coa remunicipalización da xestión dos impostos, que se traballou e mesmo se someteu a valoración do pleno. “Claro que na lexislatura pasada estabamos nós para poñer orde, e agora isto é unha desfeita continua, cun goberno inexistente salvo para crear problemas, que xa da a lexislatura por amortizada, e que xa só se preocupa das eleccións é das súas propias leas internas, quen queda quen marcha, quen cobra e quen non. E así non hai maneira a facer as cousas ben”.

  E dende logo, parécenos unha total falta de respecto á veciñanza, e en particular ás nais e país que deixan á diario na gardería aos seus fillos e fillas, que á única comunicación ao respecto fora unha breve nota emitida pola empresa adxudicataria da gardería no último día. É o goberno local o que debe dar explicacións públicas de todo o que aconteza cos servizos municipais, máis un como este. E as nais e país teñen que saber que pasa coa gardería, quen se fai cargo da xestión, e como, a quen lle están pagando polo servizo e quen se responsabiliza del e, en resumo, na man de quen deixan aos seus fillos e fillas.

David Castro compra unha finca en Barrantes ao triple do seu valor de mercado.

  • Vai pagar 163€ por metro cadrado cando o prezo nesa zona non pasa dos 70 €.
  • 163.000 € para unha finca sen ter proxecto, e logo de perder máis de 500.000€ en axudas para proxectos nesa zona de Barrantes.

  A fuxida cara adiante de David Castro está deixando secas as arcas municipais. E estao facendo ademais a base de malas decisións e de negociacións moi mal levadas. O penúltimo exemplo témolo na compra aprobada, vía modificación de crédito ou sexa acudindo a conta de aforro da veciñanza, dunha finca de escasos 1.000 metros por valor de 163.000 €.

   Dende Somos Ribadumia, sempre e cando as cousas se fagan correctamente, non temos nada en contra da adquisición de patrimonio. O problema desta operación reside para nós en como se está xestionando e no prezo da compra, totalmente esaxerado, e en que esta é unha acción totalmente electoralista, que non ten proxecto definido detrás.

 De partida, tal como explica Enrique Oubiña “a compra vaise realizar sen ter unha tasación do terreo, algo que a día de hoxe non se lle ocorre a ninguén con dous dedos de fronte, sobre todo cando falamos deses prezos por metro cadrado. E non o décimos nós, para o pleno acompañouse o contrato de compra dun informe de idoneidade, claramente feito a medida do que lle interesaba por de relevancia ao goberno local – ata o punto de estar asinando despois de que o alcalde pechara o prezo da compra – pero no cal o propio técnico municipal recomendaba realizar unha tasación para determinar o valor real da parcela”.

  No pleno, dende a oposición reclamouse a realización desa tasación e a renegociación  do prezo de compra, pero David Castro negouse en redondo porque sabe que o prezo que esta pagando non é real. “E menos mal que as persoas propietarias todo terreo non pediron máis, porque David está tan desesperado por facer algo, que está disposto a pagar o que sexa. Mentres sexa con cartos públicos claro”.

   O Concello vai pagar, cos cartos de todas e todos , esa parcela ao prezo de 163 € o metro cadrado. “Iso non o paga un construtor por un terreo en Ribadumia nin farto de viño. Os prezos de terreo edificable móvense hoxe entre os 50€ e os 80€ nos casos máis gravosos, e segundo os prezos de referencia que figuran en Catastro, que para esa zona establecen un valor para esa finca nas condicións actuais nas que está de 72.000 €”.

  Os terreos para o segundo campo de A Senra pagáronse a 60€ o metro, un atraco a man armada, pois pagouse a prezo de núcleo edificable en altura un terreo destinado a un campo de fútbol, non a vivendas. Pois aquí temos un atraco que é case do triple, para un terreo destinado a aparcadoiro. É totalmente inaceptable que se pague este prezo por esa parcela, pero máis inaceptable é que David Castro se negue a negociar o prezo, e acepte o que lle piden sen rechistar o máis mínimo.

O non-proxecto para a parcela.

 “Máis aló do dito, cando un goberno pretende executar unha compra pagando eses prezos, ten que ser porque teña un proxecto elaborado e, como mínimo, a urxencia de ter comprometida a  financiación do que sexa que se vaia facer”.

Non é o caso. Dende o goberno admitiron que o que hai con esa parcela son posibilidades, pero nada elaborado nin proxecto, nin memoria básica, nin nada. Só ideas. E fixo David Castro o mesmo que anteriormente fixo co edificio que hoxe alberga a Protección Civil: prometer para el de todo. No pleno falouse que nesa parcela podería ir unha dársena de autobuses e un aparcadoiro, e que tamén permitiría a construcción dun local social onde está albergar  as instalacións que faltan no concello, dende a escola de música a locais para  colectivos. Unha vez máis David Castro promételle a todo o mundo un espazo no mesmo lugar, o malo é que non dan os metros.

  Ademais, ao carecer dun proxecto elaborado, David fai contas de leiteira, pero aplicando mal os metros. Logo de facer as pertinentes consultas, nós temos confirmado que nesa parcela os autobuses van ter moi complicado entrar por un lado e saír polo outro, ou manobrar dentro da parcela para poder saír ben, polo que terán que manobrar na propia vía pública, invadindo o carril contrario para entrar e saíndo marcha atrás da parcela, co correspondente perigo e atrancos. “En serio  que a idea de David Castro para o aparcadoiro do colexio é poñer aos autobuses a facer manobras enriba da carretera á saída dunha curva? En serio á súa gran solución consiste en sacar o problema dun sitio e desprazalo 150 metros á un sitio aínda peor? Pois estamos ben”.

E por último, esta o asunto de como pagar o que se pretende facer nesa parcela. “porque comprala non chega. Hai que obrar, e facer os investimentos. Como mínimo, aínda que non faga nada máis que un aparcadoiro, vai precisar de 200.000 € a 300.000€, enriba do custe da finca, e de aí para arriba. De onde van saír os cartos, doutra modificación de crédito, doutra administración? Se é así e cal e onde está iso recollido? “ Preguntas ás que David Castro non respondeu.

Para Somos Ribadumia é evidente que David Castro quedou moi tocado logo de perder máis de medio millón de euros en axudas para o seu macro-proxecto en Barrantes, e agora busca un sitio onde poñer un cartel de obra antes das eleccións.

David Castro regálalle a Correos un espazo na praza de abastos a cambio de nada.

  • A cesión do local, por 100€ ao mes, non implica mellora ningunha de servizo, nin ten xustificacion.
  • David Castro non axuda ás empresas locais, nin dispón axudas para as persoas que queren poñer en marcha un negocio, pero regálalle espazo público ás grandes empresas.
  • Na operación intermediou Jorge Abal, ex-concelleiro popular, vinculado ás negociacións para integrar a IR no PP.

  O pleno do pasado xoves demostrou que David Castro está decidido a manter a alcaldía de Ribadumia a calquera prezo, e que para logralo non ten problemas en regalar os cartos da veciñanza, ceder espazos públicos a grandes empresas,  comprar maquinaria para poder enfrontar favores electorais de aquí a maio do ano próximo, e por suposto, negociar o seu paso ao PP.

Un dos puntos que os Independientes aprobaron en solitario foi un contrato con Correos a través do cal o Concello cede, pola irrisoria cantidade de 1.200 € ao ano un espazo na praza de abastos de Barrantes.

De partida compartimos que o servizo de correos é necesario, e mellor sempre será telo que non telo. E polo tanto compartimos que o goberno local pule por manter ese servizo para o caso de que correse o risco de perderse. Pero dentro dunha medida, como todo o que atangue á xestión do público. “As cousas teñen que estar xustificadas. Nas comisións informativas pedimos que se aclarara cal é o motivo polo cal o concello lle cede regalado e polas boas un espazo a unha empresa de ámbito estatal, e ademais pertencente ao estado. Non houbo resposta nin nas comisións nin no pleno. Non hai motivo, nin consta ameaza de marcha de Barrantes”.

  David Castro, segundo se explicou nas comisións, unicamente mantivo conversas con Jorge Abal, un veciño de Lois, con cargo de responsabilidade na oficina de Cambados, que tamén resulta ser un  ex-concelleiro do PP, unha persoa que casualmente, ou non, está participando nas negociacións para a integración de IR no PP. De feito no  contrato que se levou a pleno non figura ningunha persoa como asinante.

E máis, ante as preguntas de Oubiña, a Concelleira Pilar Martínez dixo que no goberno non tiñan máis información e derivouno directamente a Jorge Abal.

 Dende o noso punto de vista, en calquera caso David Castro demostrou unha neglixencia absoluta nesta cuestión. Para o caso de que  Correos quixera pechar a oficina, ou buscar co Concello unha alternativa, as cousas teñen un proceder, e a actuación política tamén. De partida Correos debe comunicar formalmente ao Concello a súa intención de pechar a oficina, cos argumentos que sexa, pero por rexistro, cousa que non aconteceu. A partir dese momento un alcalde minimamente serio, prudente e sobre todo bo xestor, iniciaría un proceso, en primeiro lugar de presión. Presión no diálogo, cartas ás autoridade e altos cargos competentes, con solicitudes de reunións coas máis altas instancias.  Presión nos medios de prensa. Presión política, con mocións en pleno para lograr o apoio do resto de forzar políticas. Presión popular, con mobilizacións da veciñanza, recollidas de sinaturas … toda unha serie de recursos que obrigaran a Correos a recuar nas súas intencións. E en último caso, se fose evidente que a empresa non ia recuar, falar de cesión de espazos públicos ou doutras solucións alternativas, pero non regaladas .

“Pero non foi o que pasou. O que pasou foi que un señor, coleguita do alcalde, con máis cara que espalda lle dixo a David que lle iría ben ter un local de gratis, e a el faltoulle tempo para ofrecerlle un oco na praza de abastos, que a ten morta de risa”.

O resultado desa neglixencia é que o concello vai perder un espazo público na praza de abastos, pero a veciñanza non vai ver melloradas as condicións do servizo. Nin se vai ampliar o horario, nin vai haber máis persoal, nin se van ofrecer máis servizos que os que se ofrecen na oficina actual, que son bastante limitados. En resumo: un regalo a cambio de nada para a veciñanza.

  Dende Concello din que iso vai beneficiar aos praceiros. “Para que a praza de abastos funcione o que se precisa é outra xestión da mesma, , onde se promovan máis postos de produto de proximidade que animen a xente a ir a ela a comprar. Pero claro, para iso hai que traballar  e este goberno está a outra cousa. Haberá máis xente na praza? Obviamente, pero de aí a mellorar as vendas dunha maneira notable vai un gran paso. E eu non imaxino a ninguén recollendo unha carta de Facenda con ansias de comprar nada”.

  Nós non podemos estar de acordo con que se regalen os espazos públicos do Concello a ninguén, pero menos a grandes empresas que non teñen falta de nada. E dende logo é totalmente inaceptable que  David Castro non fora quen de lograr a máis mínima mellora no servizo para a nosa veciñanza, co cal Correos lévase un local regalado, pero a veciñanza non se leva nada a cambio.  “E a ver quen é o guapo que despois de deixarlle asentarse na praza de abastos, cun contrato regalado, os vota de aí. Porque despois si que Correos dirá que se os votan marchan do Concello. Unha vez ocupen o espazo,  Correos se quere recortará o servizo canto considere, e David Castro non será quen de evitalo”.

Dende Somos Ribadumia, temos claro, á vista dos feitos e do que se nos oculta, que David Castro que esta operación é un favor a Jorge Abal. A cambio de que? “Iso non o din, pero nós temos unha idea moi aproximada”.