• Bloqueou o debate dunha moción para dotar de filtros HEPA as aulas dos colexio, plan madruga, e outras instalacións municipais.
• As nenas e nenos seguirán condenados a ir ao colexio con abrigo e mantas gracias a David Castro e a Alberto Núñez Feijóo.
• Tampouco quere oír falar de mellorar a situación nos edificios municipais.

   Para o pleno do pasado xoves Enrique Oubiña presentou pola vía de urxencia unha moción (que podedes consular completa aquí) dirixida a lograr que a Xunta instalase filtros HEPA nas aulas do colexio e do CRA, e que o Concello fixera o propio onde lle corresponde, aulas do plan madruga e comedor escolar, biblioteca, edificio do Concello e de servizos sociais e tanatorio, como mínimo.

   A moción facía unha exhaustiva exposición onde se explicaba que a colocación destes filtros é recomendada polos máximos órganos científicos do mundo, incluído o CSIC, máxima autoridade científica do estado español. Tamén se recomendan no denominado Protocolo Harvard, o máis completo protocolo de prevención da covid, elaborado por varias comunidades científicas e considerado a referencia a ter en conta.

   O que se propoñía para a súa aprobación – e que está reclamando moitas ANPAS en todo o país – era instar á Xunta de Galicia a dotar as aulas dos colexios destes filtros, para tal como explica Oubiña, “evitar ter que abrir de xeito continuado as ventas  dunhas aulas nas que a día de hoxe xa  hai nenos que van con mantas, e aínda non chegou o frío”. Tamén se propoñía que o Concello asumira as súas responsabilidades nos espazos municipais, dotando filtros HEPA nas aulas do plan madruga e comedor  e na biblioteca – para o caso de estar aberta- , espazos onde se reúnen grupos de nenos e nenas a diario. Acompañando esta proposta incluíase a de que o concello, se a Xunta non daba pasos neste sentido, asumira de xeito subsidiario a instalación deses filtros, “pois garantir a seguridade e situación saudable dos nenos e nenas, que tamén o de seus pais e nais e sobre todo dos seus avos e avoas, o sector mais débil ante a covid e outras enfermidades respiratorias, non debería ser unha cuestión que deixar a espensas da loita de competencias”.

   A maiores diso tamén se propoñía dotar os espazos públicos municipais que permanecen abertos, concretamente Concello, edificio de Servizos Sociais e tanatorio. “Hai que ter en conta que por estes espazos, que son bastante reducidos,  pasan ao longo da semana moitas persoas, e moitas delas dunha idade que xa os sitúa como persoas de risco”.

   A moción presentouse pola vía de urxencia debido a que dende Somos Ribadumia estivemos agardando algún movemento da Xunta ata o último momento. Ao presentarse de urxencia ao inicio do pleno debía debaterse e votar se se aceptaba a urxencia. “Cal foi a nosa sorpresa cando David Castro negouse a deixarme intervir para defender a urxencia da moción, e sen dar ningún tipo de explicación pasou directamente a votación, que non saíu adiante porque os concelleiros e concelleiras de IR, por certo pais e nais todos eles,  non o permitiron” .

Dende Somos Ribadumia lamentamos este atraco democrático, pois non permitir a defensa dunha moción é algo inaudito nos plenos municipais desta comarca. Ademais é a primeira vez neste concello que non se permite que unha moción de urxencia entre no pleno. Se o que pretendía David Castro con ese acto de chulería era evitar que se falara deste tema informámoslle de que imos asegurarnos de que todas as nais e pais coñezan a súa postura nesta cuestión.

 Pero o que máis lamentamos é non poder debater a moción e buscar a maneira de chegar a un acordo nunha cuestión tan importante, que require esforzos e medidas extraordinarias. “Onte quedou claro que para Somos Ribadumia os nenos e nenas deste concello son unha preocupación primordial, mentres que o único que lle importa a David Castro e dar apoio á Xunta Galicia, a quen puxo como referente a ter en conta ignorando todo tipo de directrices doutras institucións superiores e poñendo como escusa a cuestión económica cando o custe desta proposta é sobradamente asumible, bastante mais asumible e barato  que os 65.000€ que si se aprobaron nunha modificación de crédito feita para que as concelleiras poidan pagar as facturas da súa xestión descontrolada ”.

E todo isto no mesmo que día que Feijóo nun exercicio de demagoxia ao máis alto nivel emitía unhas directrices que ignoran todos os informes científicos e condenan aos nenos a pasar frío todo o inverno.

 Dende Somos Ribadumia seguiremos defendendo o dereito das nosas nenas e nenos a ir a un colexio que teña unhas condicións dignas, saudables e con garantías sanitarias. E imos a seguir defendendo o dereito das nosas veciñas e veciños a que  cando teñan que acudir a un edificio público, poidan ter algunha garantía sanitaria máis que unha simple ventá aberta.

• Lamentamos as declaracións de David Castro, usando unha situación particular, e moi sensible, para atacar a unha familia e á  oposición.
• Somos Ribadumia desmarcámonos totalmente desta maneira de facer política.
• Todo o noso apoio a esa familia, aos residentes do centro DomusVi, as familias e as traballadoras e traballadores do centro nestes momentos tan difíciles.

   Á vista das declaracións feitas na tarde de onte por David Castro, que cando quere si que sabe usar os medios municipais para artellar roldas de prensa, vémonos na obriga de realizar algunhas aclaracións.

   Con respecto á familia de Leiro que o pasado mércores perdeu o contacto cunha familiar a raíz dun traslado dende o centro DomusVi a outro situado en Vigo, Somos Ribadumia,explica Oubiña “ tal e como é a nosa obriga como forza política pero, sobre todo, como persoas, amosamos privadamente e dende o momento que tivemos coñecemento do sucedido,  o noso apoio a esa familia; dirixímonos a eles, e ofrecemos  a axuda que dentro das nosas limitacións puideran necesitar, para entre todos lograr que tiveran novas da persoa que nese momento estaba en paradoiro descoñecido”.

  A este respecto, mais aló dunha breve nota de apoio á familia subida ás nosas redes, dende o noso partido non emitimos ningún comunicado ao respecto desta cuestión, nin fixemos ata agora declaracións formais. Foi David Castro quen convocou unha rolda de prensa para falar e politizar esta cuestión.

   Non imos por en dubida a versión da familia nin entrar en valoracións dese tipo; moito menos acusar como fixo David Castro a un fillo e unha filla de mentir nunha situación semellante. Pero “parécenos totalmente inaceptable que se tal e como declarou aos medios, o alcalde sabía a onde se habían trasladado aos enfermos do centro ribadumiense, non tivera chamado a esta familia para explicarllo e tranquilizalos”.

  A obriga de David Castro, como alcalde era poñerse ao servizo desa familia, e usar os recursos municipais e a autoridade do seu cargo para poder darlle respostas a esta situación, e tranquilidade a esa familia. Porén, “mentres un fillo, loxicamente desesperado  por non saber nada da súa nai, acudía á prensa en busca da axuda, e mentres o centro xeríatrico permanecía intervido polo SERGAS, o alcalde daba unha rolda de prensa xunto á delegada da Xunta no propio Concello falando do folla redonda”. Nin el nin a delegada da Xunta, que pasaron moi por enriba pola situación do xeriátrico, deron explicación ningunha do que estaba acontecendo coas persoas trasladadas, nin cal era o seu estado, a pesar de que o propio alcalde declarou despois que estaba ao tanto.

   Somos Ribadumia estamos ao servizo da veciñanza ribadumiense, con independencia de que a quen vote cada quen. “Parécenos totalmente lamentable que David Castro non tivera a decencia de preocuparse pola situación desta familia unicamente porque algúns dos seus membros forman parte dunha formación política distinta da súa. Queremos recordarlle a David Castro que el é alcalde de todos e de todas ,non solo dos seus.”

Artellar unha rolda de prensa na casa consistorial, para atacar a unha familia que está pasando por un momento tan delicado, sen noticias dunha persoa maior con problemas de saúde e con covid-19, sen terse dirixido a ela en ningún momento,  “é a cousa máis miserable que vimos en anos neste concello. Que este ataque viñera dado  por pertencer a un partido político foi xa o colmo da situación, e sentimos vergoña allea”. Pola nosa banda, desmarcámonos desa maneira de actuar, e pedímoslle a David Castro que abandone ese camiño e recupere a cordura.

 Victoria non é un bulto, é unha muller, e a súa familia dende o mércores non tivo noticias do seu estado de saúde ata esta mañá. Alegrámonos, e así llo transmitimos á familia,  que a situación  se reconduza,  e agardamos que tanto esa muller como o resto de pacientes se recupere, e que poidamos canto antes volver a ter certa normalidade no centro xeriátrico.

  Mentres, estamos moi preocupados pola situación de DomusVi. Moi preocupados polas persoas que residen alí e polas súa familias; moi preocupados polas traballadoras e traballadores do centro, sometidos a unha presión moi forte. Por iso non podemos valorar positivamente o silencio do SERGAS, nin o obscurantismo co que se esta levando esta cuestión, en particular no que respecta as familias das persoas enfermas, que teñen dereito a saber en que situación están os seus seres queridos en cada momento. E por iso pedimos transparencia, que se explique que esta pasando. E pedimos recursos para poñer freo ao contaxio da covid-19 dentro destes centros. E pedimos que a Xunta actúe primeiro dentro dos xeriátricos, pero despois que tome medidas contra as direccións das empresas xeriátricas que limiten os recursos e as medidas de seguridade aos seus traballadores e residentes.

• No centro xeriátrico traballan moitas persoas do noso concello, e preocúpanos a posible dispersión do virus polo noso municipio.
• Pedimos que á Xunta interveña de xeito urxente no centro e medidas de contención.
• Agardamos de David Castro unha postura máis firme, e poñemosnos a disposición do Concello para apoiar as medidas que sexan precisas para lograr unha actuación eficaz por parte das institucións públicas.

Que no xeriátrico propiedade do DomusVi sito no noso concello antes ou despois teríamos un gromo de covid-19, era algo que todo o mundo daba case por seguro. Por iso non nos colle de sorpresa que acontecera.

Dende o noso punto de vista, sen ánimo de polemizar, e coas cautelas necesarias, consideramos que encontrarse de socato con vinte casos é un indicativo de que as medidas de seguridade e prevención no centro eran claramente insuficientes, algo que as propias traballadoras é familiares das residentes viñan denunciando dende o inicio da pandemia, á par doutro tipo de reclamacións, relativas as condicións laborais e á atención das persoas que residen nese centro. Polo tanto, neste aspecto non compartimos as opinións favorables do noso alcalde gabando a suposta boa xestión da dirección da empresa, anque queremos pensar que foron máis un intento de non crear alarma que non un pensamento real de David Castro.

Por outra banda, sen deixar de lado que no xeriátrico residen 138 persoas actualmente, persoas que hai que recordar que son maiores pero que non por iso teñen menos dereitos, nin se deben tratar como mercadoria, nin merecen menos atención que calquera outra persoa, se non máis ben ao contrario, estamos moi preocupados pola incidencia que a enfermidade poida ter nas traballadoras do centro. A nivel local, non podemos deixar de lado que moitas desas traballadoras viven en Ribadumia e en concellos limítrofes, e que se non se poñen en marcha de xeito inmediato tarefas de control preventivo sobre esas traballadoras e o seu entorno, corremos o risco de que os casos fora do xeriátrico se disparen e leven ao noso concello a unha situación complexa.

Por estes motivos pedimos á Xunta de Galicia que interveña de xeito inmediato no xeriátrico, que estableza as medidas que sexan precisas para por freo ao gromo dentro e fora do centro. Neste aspecto agardamos do noso alcalde que amose firmeza na defensa da nosa veciñanza, o cal inclúe a usuarias e traballodoras do xeriátrico, e poñémonos a súa total disposición para apoiar ao goberno ante as instancias superiores e na posta en marcha das medidas que dende o concello se poidan establecer.

• David Castro confirmou que hai unha cuestión persoal contra esa traballadora.
• Non existen informes xurídicos previos que avalen a presentación deste recurso, nin acordos de goberno nin edictos de alcaldía. Foi decisión particular do alcalde que ocultou publicamente.
• Pleno bronco pragado de faltas de respecto e falsidades, no que David Castro evitou confirmar se o Concello conta con todos os seguros de responsabilidade civil.
• O goberno négase a retirar o recurso presentado contra a sentenza da traballadora por medo a unha indemnización que debería estar asegurada.

   Calquera que pensara que no pleno deste xoves David Castro aclararía as dúbidas relativas á situación da traballadora contra a que o concello mantén un proceso xudicial consumindo recursos municipais e que daría as explicacións pertinentes,  non só levaríase unha desilusión, se non que ademais sairía con máis incertezas das que podía ter á entrada.

  O pleno, tal como remarca Oubiña “xa comezou mal. Sen comunicarllo á oposición David Castro apareceu nun pleno á porta pechada, nun espazo ademais bastante limitado, cun avogado ao que sentou no medio dos seus concelleiros como se fora un máis dos del, que non era o letrado que asinou os informes xurídicos neste caso, nin quen leva o proceso xudicial, nin sequera quen asiste normalmente ao concello, e cun coñecemento do caso ademais limitado”. Oubiña plantexou unha cuestión de orde ao considerar que o pleno non era un xuizo nin se ía discutir o proceso xudicial en si, se non a actuación política, e que para o caso se debía ter informado á oposición e concretar esa presencia porque “de falar de ter apoio xurídico eu igual preferiría que estivera a persoa que leva o caso, ou preferiblemente, á vista dos propios informes, unha asistencia legal externa” pero David Castro tiña moi claro que o xoves o que tocaba era xogar ao despiste e que a presencia doutro avogado no salón de plenos que non pagara el podía ser un problema. E por outra banda, estaba clara a intención de montar un teatrillo, pois este tipo de actuacións resolvense nas Comisións Informativas, que o alcalde se negou a facer para poder montar o seu circo.

   O debate estivo marcado polo ton bronco de IR. David Castro, único responsable das cuestións de persoal municipal, delegou a palabra no seu ariete habitual, Pilar Martínez, evitando así ter que dar a cara  e as explicacións pertinentes. A concelleira cumpriu a súa función de embarullar e desviar a atención con ataques e saídas de ton tan fora de lugar que toda a oposición lle recriminou nalgún momento a súa actitude, pedíndolle que mantivera as formas. Para Oubiña “ era evidente que ademais da táctica de embarrar para non ter que falar dos asuntos importantes, viñan desgustados pola cuestión do escudo do Concello, e entendo que  é un fastidio que che saquen as cores publicamente, pero iso non é escusa para comportarse desa maneira cando se está nun espazo democrático como un pleno municipal.”

   Con todo, dende os partidos da oposición plantexáronse as cuestións centrais do debate, que era dilucidar se hai perigo de que o concello, se non mantén a súa actuación xudicial, teña que facer fronte a algunha indemnización importante. David serviuse do avogado, pero “se pretendía que ese señor lle dera a razón levouse un bo chasco, porque o avogado tentou favorecer os argumentos de IR, pero non se moveu unha coma do exposto nos seus informes”. Con todo, quedou claro que a traballadora, se se lle concede a baixa por accidente, podería  reclamar ao concello por dúas vías. O avogado aclarou  que no caso de reclamar un recargo das prestacións, debería demostrar que o concello incumpriu a lei ou tivo algún comportamento neglixente, e el mesmo admitiu que iso era moi difícil toda vez que o accidente non derivou en ningunha actuación da inspección de traballo. No correspondente á Segunda vía, a través da cal a traballadora podería reclamar unha indemnización por accidente ao que tería que facer fronte o concello, resulta que ese tipo de cuestións deben estar aseguradas, polo que a priori o Concello tampouco tería que facerlle fronte.

En resumo, máis alo do interes do avogado por facturar, non hai motivo razoable para presentar ese recurso, pois o Concello actuou correctamente e ademais está segurado para o caso de que a traballadora reclame o que lle corresponde por dereito. Ou non é así ?

Os silencios de David Castro.

  Neste punto foi onde xurdiron as dúbidas, que David Castro evitou con moito coidado e bastante ruído aclarar. Oubiña plantexou claramente que se o alcalde declaraba que todos os seguros estaban en regra e se o concello estaba seguro de ter actuado correctamente e sen neglixencia algunha pola súa parte, estaba disposto a retirar a moción. Os outros partidos da oposición plantexaron as mesmas dúbidas pero a resposta foi a mesma en todos os casos. O silencio e o desvío da conversa cara outras cuestións.

  Polo tanto, no canto de aclarar deixou no aire a posibilidade de que as cousas con respecto as causas dese accidente “ non estean tan claras como se presupoñía. Pola nosa banda, no que atingue a cuestións de seguridade laboral e da reclamación que puidera vir por ese lado entendemos polas características do accidente e as explicacións aportadas que a pesar do silencio do alcalde o Concello está cuberto, e esa traballadora podería chegar a reclamar pero sen posibilidades de que o xulgado lle dera a razón. A cuestión está na outra vía, porque co seu silencio David Castro deu a entender  que o concello non contaba cando foi ese accidente con todos os seguros que debería ter, unha irresponsabilidade pola súa parte que obrigaría ao concello a facer fronte a unha posible indemnización, é ademais importante.”.

  Dende Somos Ribadumia temos claro que a cuestión con esta traballadora ten moito de persoal, como quedou claro polas referencias a outras cuestións relacionadas con ela e os comentarios que David Castro e a súa voz delegada fixeron ao largo do pleno, e polo feito demostrado, que David Castro negou contradecindo á súa Concelleira e á propia secretaria, de que non existen informes xurídicos previos que avalen a presentación do recurso, nin edicto de alcaldia nin acordo de goberno, polo que a decisión tomouna o alcalde a nivel particular, e ocultouna publicamente, o cal xa é moi grave, pero é que ademais plantexar que David Castro teña actuado con total irresponsabilidade ao non asegurarse, dentro das súas competencias, de que a situación legal do Concello fora a correcta, concorrendo nunha completa deixadez de funcións, é totalmente inadmisible, pase o que pase nas salas do xulgado, e debería asumir responsabilidades políticas.

Oubiña declarouse “sorprendido por este xiro nos feitos, que de demostrarse poría en  cuestión ao alcalde a todos os niveis, demostrando unha deixadez  pola que terá que responder toda a veciñanza, por que el dende logo do seu peto non o vai pagar, xa o deixou ben claro”.