• A proba, ten previsto bloquear e cortar a estrada que une Leiro con Ribadumia durante máis de tres horas, en hora punta da entrega de uva nas bodegas.
• Preocúpanos as molestias que poida ocasionar no transporte da uva ás bodegas.

   Dende Somos Ribadumia queremos amosar a nosa preocupación polas complicacións que a celebración da primeira xornada da Volta a Galicia de Ciclismo poida ter para a nosa veciñanza.

 Vaia por diante que non temos ningún tipo de oposición a que esa proba deportiva ou calquera outra se realice no noso Concello. Pero a nosa función, como formación política, ademais con forte compromiso local, é a de velar porque a nosa veciñanza non se vexa  prexudicada por ningunha circunstancia ou evento.

  Ribadumia vaise ver afectada  por dúas etapas da Volta a Galicia. A segunda delas, que terá lugar o 12 de setembro,  non  nos parece demasiado problemática por que ao ser unha proba de ruta queremos pensar que os cortes nas vías serán puntuais e breves. Cousa distinta a  proba da que estamos falando, que terá lugar o día anterior, 11 de setembro, e que consistira  nunha contrareloxio que dará inicio á Volta a Galicia de Ciclismo e que  vai implicar, e así se explicou na presentación do evento, que todo o tramo da estrada EP-9305,  entre a rotonda da Fonte do Corvo en Leiro e a praza do Concello xa case en Barrantes, vai quedar cortada durante un mínimo de tres horas, entre as seis e as nove da tarde, coincidindo co horario de maior movemento de transporte de uva no noso concello. Ese corte vai supoñer unha coitelada que case vai dividir o Concello en dúas partes illadas e separadas, e de feito, varias bodegas can quedar practicamente incomunicadas nese período de tempo.

  Dende a nosa formación, somos moi conscientes de que a vendima, que en Ribadumia ten un peso económico importante, é un momento do ano de moitísimo movemento por estrada, de transporte de uvas pero  tamén de persoas entre viñedos, en moi poucos días e co tempo para realizar o traballo de recollida da uva limitado, e polo tanto, son días de andar con presa. Ademais este ano, o atraso polas choivas da vendima xera un plus de  preocupación e nerviosismo. Neste aspecto, un corte de estrada que vai obrigar a desvíos de trafico e amplas voltas para chegar a viñedos e bodegas, parécenos algo a ter moi en conta, pois o desvío de todo o tráfico por estradas secundarias, cunha importante cifra de grandes tractores, camións e furgóns circulando enriba do tráfico habitual, pode ocasionar atascos e problemas.

   Dende Somos Ribadumia pedimos que  se poña especial celo na xestión do tráfico, cunhas medidas de seguridade e de distribución do tráfico acordes á situación, que se informe moi ben, e se limiten as molestias para os viticultores ao mínimo necesario.

 

·       Unha xornada técnica, formativa  e de debate orientada a  formacións municipalistas de toda Galicia.

·       Será o próximo 4 de outubro.

·       Coa colaboración de Somos Cambados e Agora Galicia.

Dende Somos Ribadumia vimos de lanzar, logo de meses de preparación, a que será a I Xornada Municipalista, un encontro de carácter técnico, formativo  e de debate que supón un paso adiante no traballo colectivo que vimos realizando dende fai anos con outras formacións do noso espazo político, e que se encadra dentro do proxecto de confederación do municipalismo iniciado formalmente o pasado febreiro co nacemento de Agora Galicia.

 

  O encontro, dirixido polo noso  Concelleiro Sergio Soutelo e pola Concelleira de Somos Cambados Noelia Gómez, está orientado a formacións municipalistas, terá un carácter técnico e formativo, e nel desenvolveremos catro bloques:

• dereitos fundamentais dos cargos públicos, onde analizaremos os dereitos e obrigas dos concelleiros e concelleiras, nun relatorio  ofrecido pola avogada Tania Varela.
• Clase mestra sobre economía local, da man de Patricia Oubiña, da Executiva de Somos Ribadumia é de Enrique Oubiña, exconcelleiro da  nosa formación, no cal  en dúas partes diferenciadas se trataran diversos aspectos técnicos das Contas dun Concello.
• Estratexias políticas nos ámbitos anteriores, no cal se analizaran diversas formulas para xestionar dende o punto de vista político todo o tratado nos temas anteriores. Este bloque irá da man da avogada Tania Varela, do Concelleiro Sergio Soutelo e do exconcelleiro Enrique Oubiña

  Xa pola tarde terá lugar un debate, moderado poa Concelleira Cambadesa Noelia Gómez, ao redor da degradación dos funcionamentos democráticos nos  Concellos.

  Con esta iniciativa dende Somos Ribadumia afondamos na nosa aposta polo enfoque útil para a cidadanía da acción política, unha visión que é compartida co resto do municipalismo e que está no cerne de Agora Galicia. Nun tempo onde as grandes forzas políticas viven na autocompracencia, onde a  xestión  política está afogada polo tacticismo, todo se fai a golpe de publicacións nas redes sociais e de titulares, sen outro obxectivo que o de lograr  rédito electoral e ter o poder para facer con el negocio ou atender a fins partidistas e personalistas, e onde as propias administracións deixaron de ser ferramentas para axudar á cidadanía e pasaron a ser mecanismos a través dos cales lograr fins partidistas,  conseguindo con todo  iso unha gran desafección da cidadanía  cara a política e que triunfen discursos radicais e rupturistas co sistema democrático,  nós defendemos o funcionamento da democracia e das institucións e o uso dos mecanismos legais e democráticos existentes, a falta doutros mellores,  para facer da política a ferramenta  útil e que sirva para mellorar a vida da nosa veciñanza que debe ser e que outros transformaron nun artificio. En definitiva, contra os que buscan aproveitarse do sistema ou vivir cómodamente del, nos apostamos por  usar o sistema para mellorar a vida da xente.

• O Contrato do SAF leva vencido meses.
• En perigo de quedar sen servizo máis de 120 familias.
• Sumámonos ás traballadoras nas súas reivindicacións.

O Servizo de Axuda no Fogar (SAF) é unha ferramenta fundamental para garantir que persoas dependentes poidan vivir con dignidade nos seus fogares, co apoio necesario para as súas necesidades diarias. É, polo tanto, un servizo esencial, tanto polo seu valor social como pola súa función de apoio ás familias.

Porén, a realidade actual do SAF en Galicia é moi preocupante Por unha banda temos unha precariedade laboral crónica: O convenio colectivo está sen actualizar desde 2011, con salarios baixos (en moitos casos arredor de 1.200 € brutos para xornada completa e contratos a tempo parcial de 20 horas semanais).

A isto debemos sumar a falta de protección laboral: As traballadoras acoden a domicilios sen protocolos claros de prevención de riscos nin medidas fronte a situacións de acoso. O asasinato en xullo de 2025 dunha traballadora do SAF en O Porriño, que xa denunciara riscos sen recibir protección, puxo en evidencia esta gravísima desprotección.

  En terceiro lugar temos unha Infrafinanciación estrutural: O custo real do SAF supera os 20 €/hora (os contratos actualizados en 2025 teñen un custo medio de 22,75€, mentres que os que hai en tramitación van dos 23,66€ aos 28,58€), pero Xunta e Estado achegan conxuntamente apenas 12 €/hora, obrigando aos concellos (e usuarios finais) a cubrir a diferenza a pesar de non ter competencia plena en dependencia. Segundo os últimos datos dispoñibles, a Xunta financiou un 27,35% en 2024, No caso do Estado, o importe financiado foi do 30,56% (a maiores de ter retrasos históricos nos pagos da financiación en dependencia). Esta falta de recursos tradúcese en sobrecarga para as traballadoras, listas de espera para as persoas dependentes e deterioro da atención. En Lugo, por exemplo, hai persoas con grao III agardando máis dun ano para recibir SAF.

   A esta situación xeral que queremos por de relevancia, súmase o caso concreto de Ribadumia.  O contrato do SAF no noso Concello está vencido dende comezos de ano,  de feito xa venceu a última prorroga obrigatoria, quedando o servizo no aire a expensas de que en calquera momento a empresa se desvincule do Concello ou deixe de acoller novas altas, situación que xa aconteceu anteriormente, sen que se iniciase un novo procedemento de licitación nin se presentase ao Pleno municipal. Compre remarcar que o convenio vencido establecía un prezo un prezo de 18,36 euros a hora de dependencia (sen IVE) e de 16,90 a de libre concorrencia (sen IVE), o cal queda por debaixo do xuste real do servizo.

   Esta falta de planificación pon en risco a atención a arredor de 80 familias dependentes do servizo, e outras cincuenta en proceso de tramitación.

  Ademais, non podemos obviar a mobilización das traballadoras do SAF de Ribadumia, que co apoio da CIG o pasado 13 de agosto concentráronse reclamando solucións inmediatas: licitación urxente ou municipalización do servizo para garantir continuidade, mellorar as condicións laborais e asegurar calidade na atención. Nesa concentración estivo presente o noso Concelleiro Sergio Soutelo, e puido comprobar de primeira man cal é a situación desas traballadoras e amosarlle o seu apoio moral pero tamén político, asumindo o compromiso de levar o debate da súa situación a Pleno.

   Non consideramos relevante entrar no debate sobre se a competencia é da Xunta ou do Concello. É evidente que a Xunta ten competencias plenas en dependencia e debe asumir o seu financiamento, pero tamén é certo que o Concello non pode ficar de brazos cruzados cando un servizo esencial está en risco.

   Ribadumia non pode permitirse nin un día máis sen garantías de continuidade do SAF, sen medidas de protección para as traballadoras, e sen compromiso firme por un servizo digno e seguro para quen o precisa. Por ses motrivo, ante a habitual desidia do goberno local, dende a nosa agrupación presentamos esta semana unha moción para o seu debate en Pleno, onde propoñemos o  seguinte:

1. Instar á Xunta de Galicia a:

• Actualizar e mellorar o convenio colectivo do SAF, equiparando salarios ao IPC acumulado e eliminando escalas salariais discriminatorias.
• Implantar de inmediato protocolos de prevención e seguridade fronte a riscos laborais e situacións de acoso.
• Incrementar a súa achega ao financiamento do SAF ata cubrir, polo menos, o 50 % do custo real do servizo.
• Avanzar cara un modelo público de xestión directa, con orzamento e persoal suficientes, evitando a precarización mediante concesións con financiamento insuficiente.

2. Instar ao Goberno de España a:

• Restablecer e aumentar a súa achega ao financiamento do SAF, cumprindo co previsto por lei e eliminando a “débeda” acumulada en dependencia.

3. No que respecta ao Concello de Ribadumia:

• Tramitar de forma inmediata un novo procedemento de licitación do SAF para garantir a continuidade do servizo e mellorar as condicións laborais.
• Valorar e estudar seriamente a municipalización  ou , como alternativa, o mancomunado do servizo, de forma temporal ou definitiva, para asegurar a súa calidade e estabilidade.
• Garantir que ningún usuario ou usuaria do SAF quede sen atención por cuestións administrativas ou contractuais.
• Establecer medidas de protección e apoio para as traballadoras que denuncien riscos ou acoso no desempeño do seu traballo.
•  Incorporar cláusulas sociais e laborais estritas nos contratos ou na xestión directa, para asegurar condicións dignas e transparencia.

• Cambados aprobou unha moción nese senso que facemos propia coa colaboración de Somos Cambados e presentamos no Concello para debaterse en Pleno.
• Non podemos permanecer impasibles nin ante o que está acontecendo, nin ante a como esta actuando a comunidade internacional, nomeadamente a Unión Europea.

 Dende Somos Ribadumia decidímonos, logo de moito agardar que o goberno local tivera a ben facer algo, a tomar a iniciativa para que a nosa Corporación se exprese sobre o exterminio ao que Israel, coa complicidade da Comunidade Internacional, esta executando en Gaza.

Tal como afirman no seu Manifesto Urxente por Gaza, a Unrwa (Axencia de Nacións Unidas para os Refuxiados Palestinos en Oriente Próximo), Unicef (Fondo de Nacións Unidas para a Infancia) e as ONG Save the Children, Médicos sen Fronteiras, Oxfan Intermón e o Movemento pola Paz, en menos de dous anos, máis de 56.000 persoas palestinas foron asasinadas polo Exército de Israel en territorio gazatí; máis de 18.000 nenas e nenos. Máis de 127.000 persoas foron feridas, moitas delas con amputacións, queimaduras, mutilacións e traumas imposibles de curar. Despois dos ataques cometidos por Hamás o 7 de outubro de 2023, con 1.200 persoas mortas e tomando arredor de 250 reféns, Gaza tense convertido no escenario do sufrimento humano máis insoportable do noso tempo, transformado nun símbolo brutal de dor.

   Segundo o citado manifesto, practicamente, toda a poboación gazatí vive desprazada e asediada, sen un lugar seguro onde refuxiarse. Máis da metade son nenas e nenos. Como consecuencia do asedio total imposto polas autoridades israelís dende o 2 de marzo deste ano, o 100% dos habitantes de Gaza corre agora risco de padecer fame, en palabras de Nacións Unidas. Máis de medio millón de persoas están en fase 5 de fame catastrófica, ducias delas morreron xa e seguirán morrendo se o Goberno de Israel non permite a entrada de axuda humanitaria masiva.

   A protección e asistencia especiais que o Dereito Internacional Humanitario outorga á infancia – e que constitúen unha obrigación legal para as partes en conflito – non se compren. Asasinados ou mutilados, cercados pola fame e o medo, nenos e nenas están sendo afectados de forma desproporcionada por este conflito. Más de 41.000 perderon a un ou ambos dos seus proxenitores. O impacto é tan profundo que foi necesario acuñar un novo termo para describir a aqueles que sobreviven, “nenos e nenas feridos, sen familiares superviventes”. Os ataques contra a poboación civil, a destrución de infraestruturas esenciais, a obstrución sistemática da acción humanitaria, a privación da auga e da comida, así como o desprazamento forzoso constitúen graves violacións do Dereito Internacional Humanitario.

   O sistema de saúde gazatí colapsou. Case todos os hospitais da Franxa están danados ou foron destruídos. A atención médica está sendo sistematicamente atacada en toda Gaza. Quen sobrevive aos bombardeos morre por falta de coidados básicos. Os equipos médico-humanitarios vense obrigados a curar feridas sen analxésicos e a racionar medicamentos esenciais. Nos quirófanos teñen que operar sen electricidade.

   Seguindo co sinalado no Manifesto Urxente por Gaza, a esta devastación, súmase un modelo de axuda imposto polo Goberno de Israel que exclúe os principios humanitarios, ás axencias de Nacións Unidas e ás principais organizacións humanitarias internacionais. Un modelo que, lonxe de aliviar o sufrimento, perpetúao, violando os principios fundamentais da neutralidade, imparcialidade e independencia. Non é un sistema de axuda humanitaria, é a militarización da axuda contra unha poboación famenta. Facilita desprazamentos forzados, bloquea o socorro vital e consolida o castigo colectivo como arma de sometemento. Nos últimos días foron asasinadas más de 500 persoas e máis de 4000 foron feridas nos postos de axuda militarizados como consecuencia dos disparos do exército israelí. Mentres, toneladas de alimentos, medicinas e material sanitario permanecen retidas ao outro lado da fronteira, a escasos quilómetros de quen as precisa con desesperación.

   Non podemos permitir a indiferenza e a complicidade ante este xenocidio. Non podemos aceptar que os gobernos europeos e a Unión Europea sigan observando en silencio mentres unha poboación enteira masacrada se desvanece baixo as bombas, os escombros, a inanición e o abandono. Cabe lembrar que o artigo 2 do Acordo de Asociación UE-Israel establece o seguinte: “O respecto aos dereitos humanos e os principios democráticos constitúe un elemento esencial do presente Acordo.” Cantos miles de nenos e nenas máis deben morrer para que os gobernos europeos e a Unión Europea actúen?

Fai uns días o Concello de Cambados, aprobou en Pleno unha serie de puntos tomando posición clara ante este xenocidio e a actitude da Comunidade Internacional e a Unión Europea. Dende Somos Ribadumia consideramos que a proposta dos compañeiros e compañeiras Cambadeses recollen o noso pensar perfectamente, polo que sumámonos á mesma e esta semana Sergio Soutelo presentou unha moción nos mesmos termos e propoñendo o seguinte:

–         A Corporación do Concello de Ribadumia condena o xenocidio cometido polo Estado de Israel contra a poboación palestina de Gaza.

–         A Corporación do Concello de Ribadumia declara ao Primeiro Ministro de Israel, Benjamin Netanyahu, persoa non grata.

–         A Corporación do Concello de Ribadumia insta ao Goberno de España a deter calquera compra ou venda de armamento a Israel e a romper relacións diplomáticas con ese Estado mentres siga perpetuado o xenocidio contra a poboación palestina en Gaza.

–         O Concello de Ribadumia retirará a bandeira da Unión Europea da entrada  do Concello, mentres  a Unión Europea non condene con rotundidade o xenocidio que está cometendo Israel en Gaza e non suspenda o Acordo de Asociación con ese Estado.