• O custe en cargos políticos máis alto dende o inicio da democracia pero non hai ninguén que atenda no Concello.
• Perda de axudas, retención de fondos por non cumprir coas súas obrigas, os colectivos sen axudas e o concello sen orzamento dende 2022.
• Enfrontamentos con colectivos, con entidades, coa hostaleria local, cos alcaldes da comarca e con case todo o mundo,
• Espazos públicos en estado lametantable, erros de bulto na xestión, actuacións dubidosas e abandono de funcións.

Aínda que este primeiro ano de mandato de David Castro se puidera considerar continuísta, o certo é que o resultado, á vista dos acontecementos e da documentación, David Castro superou a súa propia dinámica ata establecerse no desgoberno máis absoluto, e podemos dicir que, con diferenza, estamos ante o peor alcalde da nosa historia recente, e como mínimo dende que saímos da dictadura franquista.

Comezando pola xestión da administración local, o que a veciñanza non ve pero remata notando, David Castro ten o Concello ao pairo, sen xestión, pero tamén sen recursos, e pagando as consecuencias. Estamos sen orzamento dende o ano 2022, o cal impide levar adiante novos investimentos ou aumentar as partidas de axudas a colectivos, por exemplo. Non se entregan os números do Concello en tempo e forma ante os organismos de control. Isto provocou xa varias retencións de fondos, ademais de que complica o acceso a determinadas axudas doutras administracións. Ao rexistro municipal non fan máis que chegar requerimentos de subsananción de erros de todo tipo, e constan obras importantes onde se falsearon documentos, como denunciamos no seu momento. Os colectivos municipais tamén sofren as consecuencias da falta dun alcalde ao mando do concello. Sen un motivo xustificado máis que a intención de prexudicar a determinados colectivos, as axudas deste 2024 convocáronse a inicios deste mes de xuño, logo de meses requiríndollo ao señor Castro, tanto nós como forza política como os propios colectivos.

Isto falando de inacción, por que falando de acción, topamos dende eventos como o desfile de entroido feito sen medidas de seguridade nin permisos, ata modificacións de PXOM feitas á medida dunha empresa concreta e intentos de legalizar unha nave que debería estar precintada, a politización esaxerada de todos e cada un dos eventos do noso Concello, a mala organización e xestión dos mesmos, como comprobamos na Feira da Familia ou na propia Festa do Tinto, os ataques a traballadores do Concello, cuxas consecuencias está pagando a veciñanza – consta media ducia de queixas formais polo ridículo despacho do educador familiar que impide a correcta atención – , ou os conflitos cos diversos colectivos municipais, algúns con final no xulgado, como no caso do Xuventude Sisan, e outros que xa informaron que ou ben deixan a súa actividade ou se cambian de Concello.

Falando da xestión do público, o que afecta máis directamente á veciñanza, no último ano só puidemos constatar o abandono e pésima xestión que o goberno do señor Castro fai das problemáticas e en xeral de todo. Para comezar, estamos ante o goberno máis caro da nosa historia en liberacións políticas, pero no Concello non hai ninguén que atenda, e para falar co alcalde, como sempre, hai que “encomendarse a un santo”, e pasar diversos filtros. Lamentable que quen atenda á veciñanza sexa a secretaria particular do alcalde e non el mesmo como corresponde. A ausencia do goberno faise notar en moitos aspectos, pero resumindo, so diremos, e isto pode comprobalo calquera que se pase pola casa do Concello ou observe como se xestionan os traballos de mantemento, o caos na xestión municipal é absoluto, e só se salva en parte grazas á profesionalidade do cadro de persoal municipal, que salva moitas papeletas. Pero David Castro non so está ausente do Concello, tamén está ausente da xestión. Fugas de auga e outras roturas que se deixan estar días ou semanas, como o valado da aula do CRA de Ribadumia, que leva mais de dous meses aguantado por unhas taboas e uns puntais. Os cortes no subministro de auga e os problemas co alumeado público son continuos. As instalacións e espazos públicos xa superaron o estado de deterioro e abandono que encontramos no 2015 cando nos fixemos cargo da area de urbanismo, con especial gravidade a Carballeira de Ribadumia, que esta morrendo atacada por un insecto ao que o goberno non presta atención e unicamente corta as arbores mortas e oculta os tocóns, ou os parques de Barrantes, algún dos cales nin sequera cumpre coa legalidade. A política de parches e de favores ou ataques políticos converteu o concello nunha sucesión de obras sen sentido, con tramos de rúas ás que se lle aplican ancheamentos duns poucos metros para deixar o resto como estaba, ou incluso pistas que se deixan sen asfaltar porque pasan por diante da casa dalguén que mirou mal ao señor alcalde ou ao seu concelleiro de urbanismo. Non se rematan as obras que se comezan, ou déixanse en abandono, como o punto limpo que debería terse posto en marcha en marzo e sigue pechado. Abundan os contedores do lixo rotos, segue sen corrixirse a dotación destes elementos en zonas de moito uso, provocando que metade do tempo estean desbordados e xerando cheiros e incómodos. Non hai unha planificación a medio prazo, non digamos xa a longo, e vivimos a expensas das subvencións porque os fondos propios estanse usando para tapar os buracos da xestión do señor Castro, e moitas desas axudas pérdense por non reunir puntos ou por solicitarse tarde. As poucas obras que se fan veñen arrastradas de anos anteriores. David Castro, dende que ten maioría absoluta, non foi capaz de resolver nin un so dos problemas que afecta ao núcleo de Barrantes, e este último ano tampouco se avanzou nada nese aspecto. Ao contrario, co aumento de poboación nese núcleo dos últimos catro anos, problemas como a falta de aparcadoiro aumentaron, pero seguimos sen solucións.

No aspecto político, o desastre na xestión da Mancomunidade logo da moción de censura, que levou a David Castro a estar enfrontado coa maioría de alcaldes e alcaldesa da comarca e incluso cos seus propios compañeiros de partido, non deixa de ser unha extensión do que vivimos en Ribadumia. David Castro e o seu equipo non acaban de entender que unha maioría absoluta non é un cheque en branco e que a oposición tamén representa á veciñanza. Todo son atrancos, moi en concreto cara o noso partido, a hora de facilitarnos a documentación, ata o punto de que tivemos que acudir á vía xudicial, nun proceso que o señor Castro está alongando interesadamente cando o máis sinxelo, e barato, sería cumprir coas súas obrigas e respectar o traballo da oposición. A isto sumémoslle as faltas de respecto continuas nos Plenos e nos eventos públicos, e a intencionada tensión que se está creando na rúa e na que nós non imos entrar, pero que resulta preocupante, e xa temos a foto final do que é un completo desgoberno.

Dende a nosa formación, facemos un chamamento a David Castro a centrarse no goberno municipal, reconducir a situación de abandono na que esta Ribadumia, e a deixar dunha vez a política de confrontación continua á que nos quere levar. Non foi posto pola veciñanza para enfrontar a uns veciños con outros, nin para facer política de venda de favores e arranxos a medida de intereses particulares, nin para facerse fotos con cada pedra que encontra no camiño, senón para resolver os problemas do noso Concello e traballar para o conxunto da veciñanza.

• David Castro viuse obrigado a retirar da Orde do Día do Pleno da Mancomunidade os puntos polémicos porque lle deron plantón dous concelleiros do PP.
• Logo de facerse coa presidencia falando das divisións da esquerda, resulta que o que está dividido é o PP.
• Ridículo e total perda de credibilidade como Presidente da Mancomunidade, incapaz ata de dirixir o Pleno.
• Pedimos a David Castro que acepte o proposto pola esquerda e tome o camiño do diálogo. Se non é capaz, que deixe o cargo.

Membros de Somos Ribadumia, entre eles o noso concelleiro Sergio Soutelo, estivemos o pasado venres na sesión do Pleno da Mancomunidade do Salnés, e puidemos comprobar de primeira man o grao de ridículo que alcanzou David Castro, así como a total perda de credibilidade á que chegou, entre o resto de alcaldes e concelleiros, incluídos os del, e ante toda a comarca pois o Pleno tivo ampla afluencia de público e medios de prensa, logo de que un concelleiro e unha concelleira de Meaño do PP lle deran plantón e lle rebentaran o plan de aprobar o orzamento da Mancomunidade, a liberación de Asperez e o nomeamento da vicepresidencia na persoa de Sabela Fole.

A ausencia desas dúas persoas do PP deu ao traste co plan, fixo públicos e notorios os problemas que atravesa o PP na comarca, pero sobre todo deixou patente a incapacidade de liderazgo do propio David Castro, que logo de usar as supostas divisións da esquerda para xustificar a moción de censura na Mancomunidade e facerse coa presidencia, resulta que as divisións están no seu partido e que ademais nin sequera o resto de alcaldes do PP estaba ao tanto da situación. O venres foi evidente que David Castro enganou a propios tanto como a alleos, perdendo a pouca credibilidade que lle puidera quedar e danando a imaxe do partido que o comprou fai un ano, que por certo andivo moi áxil a poñerse de perfil e deixar David Castro só co lío que el mesmo creou.

Dende a nosa formación non podemos valorar os motivos desas dúas persoas para non acudir ao Pleno, pero é evidente que os intentos de David Castro de pagar favores a Asperez e de paso colocalo en liña de acople co PP, non está gustando no grupo de Viéitez, con toda lóxica se temos en conta que os Independentes de Meaño son a primeira forza de oposición nese Concello. As diferenzas entre David Castro e o alcalde meañés, alimentadas por Gonzalo Durán, son coñecidas, e agora é coñecida a incapacidade de David Castro para dialogar con calquera outro cargo político, incluídos os do seu partido.

O papel de Gonzalo Durán.

O caos vivido o venres na Mancomunidade deixou outras lecturas. Gonzalo Durán declarou no anterior Pleno, en marzo, que non volvería aos Plenos da Mancomunidade, pero o venres asistiu coa clara intención de restregar a súa “victoria” ante o PSOE e o propio Viéitez, e de paso dar apoio e instruccións a David Castro, que non leva ben o de debater en igualdade de condicións nin a propia xestión dos plenos, visto o visto nese pleno. Logo do fiasco, Durán, xunto a Telmo Martín marcharon antes de rematar o Pleno, deixando de paso a David sen o apoio dos dous alcaldes do seu partido presentes. Unha mostra máis da falta de peso de David Castro no PP.

Antes diso, por se David aínda non había caído bastante baixo, puidemos comprobar o nivel de dependencia que ten do alcalde de Vilanova. Formalmente as forzas de esquerdas pediron a retirada do orzamento da Orde do Día, ademais con argumentos sólidos. Pero foi Gonzalo Durán, primeiro a través dunha nota e logo de viva voz á vista do momento de confusión no que quedou David Castro, o que deu orden de retirar ese punto e tamén os seguintes, que correspondían coa liberación de Asperez e o nomeamento de Sabela Fole como vicepresidenta, e evitar a perdida das votacións é un bochorno aínda maior.

Resumindo, na Mancomunidade o presidente é un e o que manda é outro, e se quedaban dúbidas, o venres despexáronse soas. E isto non pode ser aceptable, porque ademais o que manda non ten o mínimo interese no funcionamento da Mancomunidade, unicamente en resolver os seus conflitos persoais.

Chamada ao diálogo.
Con todo, o venres o que quedou patente por enriba de todo o demais é a situación de inestabilidade á que David Castro levou á Mancomunidade. Dende a nosa formación pedímoslle ao señor Castro que recapacite, que deixe de guiarse polas tolemias de Gonzalo Durán, e emprenda o camiño do diálogo co resto de alcaldes e alcaldesa da comarca e forzas con representación na Mancomunidade. O venres puido certificarse a ruptura do ente comarcal, e só se salvou gracias precisamente ao desplante do PP de Meaño, pero a situación está moi lonxe de normalizarse, e corresponde ao presidente asumir o liderazgo necesario e dar os pasos para reconducila. Nese aspecto, nós sempre estaremos dispostos a axudar. Pero se o señor Castro non é capaz de estar á altura das circunstancias, é mellor que renuncie á presidencia en favor de outro alcalde ou alcaldesa con mellor capacidade de diálogo que leve ao ente mancomunado ao estado anterior á moción de censura.

• Este venres David Castro ten previsto consumar a compra do voto de Asperez poñéndolle unha “paguita” de case 80.000€ en 3 anos.
• Non aceptaremos que a veciñanza de Ribadumia poña cartos para pagar as débedas de David Castro.
• A Mancomunidade paralizada e ao borde da ruptura gracias á xestión de David Castro.

Dende Somos Ribadumia xa advertimos da nosa oposición frontal a que David Castro pague cos cartos da nosa veciñanza favores políticos, que é xusto o que vai acontecer este venres se David Castro saca adiante a súa idea de aprobar no Pleno da Mancomunidade unha liberación económica para o señor Asperez, unha liberación que con todos os custes andara próxima aos 40.000€ ao ano, e que suporá dispor de 120.000 € no que queda de mandato, dos cales 80.000€ irán dereitos ao peto de Asperez, que vai ter a máis que dubidosa honra de ser o primeiro liberado na historia da Mancomunidade.

Compre aquí remarcar que a liberación do Señor Asperez non ten nada que ver coa liberación dun alcalde ou Concelleiro dentro do ámbito municipal. Ao alcalde ou Concelleiros libéraselles para que poidan dispor de tempo para cumprir as obrigas dos seus respectivos cargos, algo ao que non nos opoñemos sempre e cando estean xustificadas. Pero no caso do señor Asperez non hai obriga que xustifique tal liberación. Debido ao funcionamento propio das Mancomunidades, o posto de delegado de turismo non ten nin capacidade de toma de decisións, nin competencias, nin responsabilidades nin obrigas específicas máis aló de ir a eventos en representación da Mancomunidade, en principio en substitución da presidencia, por iso se denomina “delegación”, e motivo polo cal os anteriores delegados de turismo, cando os houbo, non tiveron liberación ningunha. Dito doutro xeito, o cargo de “Delegado de Turismo” é meramente figurativo, motivo polo cal non obxecto unha liberación.

David Castro actúa cunha chulería tal que a día de hoxe non se molestou en aportar algunha xustificación creible ante o que é evidente que é un pago de favores a conta de fondos públicos, e nin sequera negou esta realidade. O descaro é tal que se permitiu manter paralizada a Mancomunidade varios meses, agardando a que no Concello de Meaño solucionaran a renovación dun dos representantes no órgano mancomunado, para garantirse a maioría no Pleno e poder sacar adiante tanto a liberación de Asperez como a designación da vicepresidencia na persoa da Señora Fole, unha persoa que non é alcaldesa nin forma parte do goberno do seu Concello, polo que non vai valer para outra cousa máis que para igualar as forzas na Xunta de Goberno da Mancomunidade, unha xogada esta que pode ser a puntilla que provoque a ruptura da Mancomunidade do Salnés logo de anos de funcionamento e entendemento.

David Castro actúa con total irresponsabilidade, poñendo en risco un ente que gracias á suma de todos os concellos que o compoñen, non só permite que determinados servizos sexan asumibles para Concellos pequenos como o noso, senón ademais que permite acceder a fondos económicos doutras administracións, que están agora en risco gracias á xestión dun señor que está unicamente traballando en beneficio persoal propio, algo indigno en política.

Dende a nosa formación xa advertimos de que non íamos aceptar que dos cartos dos nosos veciños e veciñas saia un só euro para pagar as débedas do señor Castro, e se o venres se aproba esa liberación, tomaremos as medidas pertinentes para que David Castro renda contas ante a veciñanza e para que o Concello de Ribadumia non teña que pagarlle nada a Asperez, e dende logo non aprobaremos nin daremos o visto boa un só euro dedicado aos pagos das débedas políticas do señor Castro, que as pague el do seu peto.

• Limitado cartel de actuacións. Unicamente orquestras e grupos tributo, nin un so concerto de artistas ou grupos de actualidade.
• Limpeza mellorable, problemas coa hostalería e tratos de favor aos postos de feira con respecto aos negocios locais.
• Máis que discutible presenza de nenos no acto de inauguración.
• Fracaso político e ridículo do noso Concello grazas a David Castro.

   Dende Somos Ribadumia achegamos, como en anos anteriores, a nosa valoración da que foi a 51 edición da Festa do Viño Tinto do Salnés e Exaltación de Variedades Autóctonas, nome oficial da que para o común da veciñanza é a “Festa do Tinto”.

  Comezando por aspectos organizativos, debemos lamentar varias cuestións. Por un lado as fallas de limpeza que provocaron, e non foi este  o primeiro ano, que en determinadas zonas do centro de Barrantes os malos cheiros foran máis que notorios xa dende o venres. Tampouco vemos mellora noutros aspectos, e de feito as melloras que se venderon como novidade, como por exemplo  a seguridade privada, nin era novidade nin tivo ningún tipo de repercusión na festa, como tampouco acaba o goberno de topar a palanca para xestionar correctamente o tráfico. Debemos lamentar que o goberno ocultara a existencia dun Punto Morado, do que case nin se informou nin se deu ningún tipo de información. Parécenos do mais lamentable que o señor Castro oculte este tipo de información, e se limite a cubrir expediente cun tema tan importante e necesario. Estes puntos serven de información, máis tamén de apoio ante determinadas situacións, e se se ocultan, como ven acontecendo nos últimos anos, ante situacións  complicadas – non esquezamos a violación dunha menor na edición do 2022 – as mulleres e mozas afectadas non saben onde acudir e o punto morado non sirve de nada, menos se  como neste caso ten horario reducido.

   En canto ao cartel de actuacións, sen desmerecer as orquestras e grupos que viñeron ao longo dos catro días de festa, dende o noso punto de vista faltaron outro tipo de actuacións, de máis actualidade. As orquestras non ían fallar, menos nesta data e con este tempo, non esquezamos que co permiso das Festas de Santa Rita, a Festa do Tinto é o evento que marca o inicio do verán na comarca, ou dito outro xeito, orquestras con menos tirón, cando menos o venres e o sábado, ían encher igual. Neste senso o cartel foi completo, pero hai vida máis aló das orquestras, e un Concello non é a Comisión de festas dunha parroquia. A aposta pola cultura nun evento deste tamaño, sobre todo tendo en conta o orzamento, que roza os 200.000 €, debería ter sido maior. A xa costume de completar o cartel con grupos tributo a outros grupos, non é mala idea en certa medida, pero cando como este ano se abusa da formula, redúcese a Festa a un absurdo. Na Festa deste ano, sumando todas as actuacións musicais, non houbo un só grupo ou solista que fora o autor da súa música, nin un só grupo ou artista de actualidade, e dende logo a xuventude quedou fora do plano e so tivo alternativa grazas  á aposta dos locais de hostalería por poñer actuacións propias, que aínda lles deu problemas co Concello.

   Hai que ter en conta, a hora de valorar todo  isto, o custe da festa. Con case 200.000 € de orzamento, que o Concello paga case íntegros, pois os ingresos rondan os 30.000€, esta festa cústalle a cada veciño e veciña  32 €, vaian á festa ou non vaian. Sae a 9 € por día se contamos como medio día a actuación do xoves. Comparativamente falando, a  festa do Albariño de Cambados, na edición do ano 2022 que durou 10 días, tivo un custe de 685.982 dos cales o Concello enfrontou 491.377 euros. Isto significa que a cada veciño e cada veciña de Cambados a festa custoulle 3,5 € por día de festa. Non vamos a pedir o cartel de concertos do Albariño, pero a  conclusión cos números na man é que en Ribadumia pagamos o triple por unha festa moito máis pequena, e nin un só grupo ou artista de referencia  e de actualidade traemos para animar á xente moza e para darlle un pouco de peso cultural ao evento. Moito máis que lamentable.

  Como lamentable nos pareceu o trato dado aos locais de hostalería, enredando cos horarios, obrigando á retirada das terradas as dez da noite estando como estaban cheas e coas  vías públicas co tráfico restrinxido,  favorecendo aos postos ambulantes por enriba dos negocios locais, e en xeral abandonado e poñendo atrancos ao comercio e hostalerías locais. Atrás quedaron os anos onde o comercio e a hostalería local participaba de maneira coordinada decorando os escaparates, ademais coa axuda do Concello, e mesmo estando presentes na inauguración da e actos centrais da festa. Un retroceso este que non podemos valorar positivamente.

  Como tampouco podemos valorar positivamente a organización do xantar do Tinto. Por unha banda a algún iluminado se lle ocorreu colocar a carpa da cociña, que ocupa un espazo importante na explanada onde aos buses do colexio deixan aos nenos, a principios de semana no canto de agardar como sempre ao xoves pola tarde, cando xa o colexio fica pechado. Creouse con isto un caos  poñendo en risco aos nenos e nenas ao obrigar aos buses a facer manobras complexas nun espazo reducido e cheo de nenos. Por outra banda o prezo subiu nos últimos anos dunha maneira esaxerada, e non só o que pagan os asistentes, que pasou de 25 a 30 € xa no 2022, senón tamén o custe real do prato  que á volta de pandemia pasou dos 29,70 €  aos 38,50 €, taza e viño a parte – e veremos este ano -.Pero máis aló disto, froito da gran xestión de David Castro, incapaz de negociar nada,   debemos lamentar o empeoramento en todos os aspectos do xantar. Na nosa formación defendemos o consumo responsable, pero a realidade é que este sempre foi un xantar baseado na máxima galega “se non sobra , é que falta”, e dende a volta de pandemia, ou o que é  o mesmo, dende que non estamos nós no goberno,  o prezo do xantar subiu pero o que se pon na mesa reduciuse, e xa levamos un par de anos que non sobra comida ningunha, ademais de que o servizo paga o aumento de aforo con retrasos importantes, e tamén a falta de espazo, pois os asistentes teñen que comer de maneira apertada e bastante incomoda, salvo obviamente na mesa presidencial. Moitas queixas se escoitaron no pavillón, ao noso entender xustificadas.

Unha máis que discutible presenza de nenos nos actos de inauguración.

Mención especial debemos ter para a pouco prudente idea que alguén, por alguén queremos dicir David Castro,  tivo de poñer aos nenos e nenas da escola de ocio disfrazados de valedores e valedoras dentro da carpa e compartindo espazo coas autoridades mentres estas daban inicio á Festa paseando polos postos e bebendo uns viños. Vaia por diante que os pais e nais poden e deben educar a seus fillos e fillas como consideren, pero unha institución pública  debe ter moito coidado con certas actitudes e maneiras de proceder. O de disfrazar aos nenos e facelos participes de determinados actos  non o vemos mal, ao contrario, pero unha cousa e disfrazalos de uvas como o ano pasado, e outra moi distinta poñerlles o traxe de valedor, un cargo  que se xura bebendo e prometendo promover o consumo de viño, unha bebida alcohólica. Pero o que de ningunha maneira nos parece aceptable é que menores dean o punto de inicio a esta festa de xeito activo e moitísimo menos que se lles leve de paseo polos stands con final nunha mesa onde se vai poñer viño e brindar. Debemos agradecer que ao señor alcalde non se lle ocorrera brindar cos nenos e nenas, porque en virtude do visto e transmitido, pouco lle debeu faltar. Queremos aclarar que preguntando a nais presentes, informáronnos de que na autorización que asinaron previamente non se especificou en que ía consistir a presenza dos nenos na inauguración, unicamente da indumentaria que debían levar. E grande foi a sorpresa e o posterior enfado das nais presentes ante os feitos que as pillou moi de sorpresa, rodeadas de medios de prensa, e con pouca capacidade de reacción sen montar un escándalo. Toda a nosa comprensión e agardemos que estas cousas deixen de suceder.

O fracaso político de David Castro

  Por último, queremos destacar o fracaso político de David Castro, que estamos pagando como Concello. De inicio, nin nos actos de presentación nin na inauguración estivo presente a oposición, que tamén forma parte da corporación, pois non foi convidada a participar. Un erro intencionado que logo o señor Castro, tentou disimular  nos actos centrais do sábado cun sonroxante episodio que imos pasar por alto. Por outra banda, logrou coa súa nefasta xestión que os alcaldes do PSOE da comarca lle deran plantón, e non mandaran nin sequera a alguén en representación dos mesmos a ningún dos actos. Non esquezamos que dos concellos lindeiros preséntanse viticultores ao concurso e levan premios, ademais da moita xente que nos visita estes días. Para Ribadumia, como Concello, esta situación e unha vergoña e supón unha lamentable imaxe pública.  Pero non so iso, a falta de peso político de David Castro é tal que ata os alcaldes do PP o deixaron de medio lado. Do seu partido unicamente estivo presente o alcalde de Meaño. Ao final, tiveron que entregar premios o alcalde de Barro, contrario á legalización do viño tinto, e o presidente da D.O.Rias Baixas, un ente tamén reacio, por non dicir contrario, á legación do folla redonda. Un absurdo todo. En todo caso, dende aquí parabenizamos a todos os gañadores e gañadoras.

En resumo, a nosa maior festa, referente da comarca, cada ano camiña un pouco máis cara atrás, da man dun xestor que non xestiona e que insiste en crear problemas no canto de aportar solucións, e incapaz de innovar nin de aumentar o atractivo dunha festa que no ano 2018 era un orgullo para a veciñanza, e agora é todo o contrario. Como non pode ser doutra maneira, esiximos outra xestión da festa, e volvemos insistir na necesidade dun patronato que tome as rendas e poña este evento no nivel que lle corresponde, que con 200.000 € de orzamento, e moito mais arriba de onde está.